Jahaaaa, vissen in de vijvers!

Nieuwsbrief KVTC juli 2018

Zo heet als het bij jullie is (geweest) zo koud is het hier! We zijn wel wat gewend met kou in de regenperiode maar dit jaar is het wel een beetje erg. We zien regelmatig een temperatuur van 7, 8 graden in de vroege ochtend en als de zon er niet bij komt dan halen we de 15 graden overdag niet. Dus gelukkig kunnen wij nu ook Nederlands/ Tanzaniaans mopperen op het weer en weten we hier nu ook alles over de gevoelstemperatuur 😉
De kou en de regen heeft behalve voor ‘het koud hebben’ ook voor andere ongemakken gezorgd. Zo zijn we praktisch onbereikbaar geweest omdat de weg echt kapot was. Het water kwam behalve van boven ook van onder de grond naar boven, resulterend in een soort glibber rivier waarin de rotsen omhoog waren gekomen. Na klagen en lang aandringen bij de locale overheid is er nu dan eindelijk begonnen aan het repareren van de weg met dit keer jawel een echt goede constructie omdat er langs beide kanten van de weg gecemente geulen zijn gemaakt waardoor het water ook weg kan. De weg dichter bij huis is een ander verhaal want dat valt niet onder de verantwoordelijkheid van de locale overheid. Nu de regen wel minder is geworden zien we daar gaten in de weg van minstens 50 cm diep. Zelfs voor de good old Pajero geen doen en dus moeten we dat stuk weg overslaan door dwars over het voetbalveld te rijden! Niet zo handig als er gespeeld wordt haha. We proberen nu samen met Som Som Secondary school of we zelf 2 vrachtwagens met maram (soort kleine steentjes) kunnen bekostigen.
Een ander gevolg van de weersomstandigheden is uiteraard regelmatig geen stroom. Tanesco kondigt dat tegenwoordig aan via whats app berichten. Dan zijn we in ieder geval gewaarschuwd maar ja het komt dan nog regelmatig voor dat de stroom dan ook buiten de genoemde aankondigingen uitvalt of andersom dat de stroom het juist wel doet terwijl het bericht zegt van niet. Volgt U het nog? Nog altijd is ook de nieuwe transformer hier vlakbij niet aangesloten. Die is mei vorig jaar opgeleverd en zou veel stroom problemen op moeten lossen. Na meerdere brieven aan Tanesco en inschakelen van de Regional Commissioner is de General Manager van Tanesco zelfs persoonlijk op school langs geweest met overhandiging van een brief en de belofte dat de aansluiting in de dan komende 2 weken zou plaatsvinden. In die 2 weken bleek dat de nieuwe transformer defect was en dat is allemaal alweer 3 maanden geleden. We blijven het proberen en jee wat zijn wij dan blij met solar in de jongens- en meisjes slaapzalen en de koeienstal. We kijken soms verlekkerd naar het grote dak van de school, dat zou nog eens wat zijn om dat helemaal vol te hebben liggen met solar!
In de vorige nieuwsbrief hebben we verteld over de 3 visvijvers die we eigenhandig gegraven hebben. Wat een klus! Nu vertellen we graag deel 2. Want helemaal af was het nog niet en in 1 visvijver hadden we lekkage waarschijnlijk veroorzaakt door de talrijke mollen/ fuko hier en dus hup al het water er weer uitgepompt en opnieuw plakken. Dat was nog niet gemakkelijk want in heel Moshi was geen lijm meer te krijgen! In de juni vakantie hebben we met een klein groepje overgebleven staff bijna dagelijks gewerkt aan de visvijvers want ook moesten we iets bedenken om reigers en andere vogels weg te houden. En wederom is er een simpele en doeltreffende oplossing gevonden. We hebben met plastic lijnen een raamwerk gespannen en dat ziet er ook nog eens mooi uit. Eindelijk, eindelijk was nu alles klaar om de vissen te halen. Met dank aan een gulle gever en goede vriend in Nederland!

              4500 catfish, kambale oftewel meerval   ♥

Het absolute hoogetepunt en wederom een avontuur dat halen van die 4500 visjes. Want ja dat moet dan met de Pajero, onze Red Devil die inmiddels meer dan 30 jaar oud is en absoluut op is en het toch weer doet! In de week ervoor eerst 300 kg visvoer gehaald en op zaterdagmorgen zouden we dan de vissen kunnen ophalen. Zaterdagmorgen werd zaterdagmiddag en ja 4500 vissen gaan natuurlijk niet in 1 rit. Ik blijf me echt verbazen want bij aankomst bleek dat de vissen met de hand geteld moeten worden. Haha en dus waren wij even bezig, bij ieder tiental gaat er een witte plastic dop in de ton zodat de tel niet kwijtgeraakt kan worden, heel creatief! We zijn ‘s middags om 4 uur gaan rijden en kwamen met de laatste lading terug op school om 12 uur ‘s nachts. En dat was eigenlijk gekkenwerk, 4 man in de auto, ik achter het stuur en dan in het donker over die beroerde weg! Behalve heel veel vissen hadden we denk ik ook engeltjes mee. Maar eind goed al goed, de vissen zwemmen en hebben het goed naar de zin. En we weten nu ook wie de sterkste is, Frank Kakolela onze automechanics teacher neemt gewoon zo’n ton met 800 vissen erin op zijn schouder!
De volgende stap in ons visverhaal is dat we zelf onze eigen vissen willen gaan kweken. Daniel en ik zijn in de vakantie naar Arusha geweest waar een van onze boardmembers een kweekvijver/ hatchery heeft. We hebben de constructie gezien daar in een container en die gaan wij nabouwen met een klein groepje allround studenten. Dat gaan we doen in het gebouwtje wat oorspronkelijk bedoeld was als toilet/ douche gebouw voor toerisme, dan hebben we daar nu eindelijk ook een goede bestemming voor. Over zo’n 6/ 7 maanden gaan onze vissen in de verkoop en tegen die tijd hopen wij onze eigen kleine visjes te kunnen kweken, dan hoeven we niet meer met de Pajero op pad! En uiteraard willen we dan ook leverancier worden. Daniel gaat op cursus om alles te leren over het kweken van vis.
De vissen uit onze mobiele test visvijver zijn inmiddels bijna allemaal verkocht en zo gebeurde het dat ik voor het eerst sinds januari 2015 een superverse vis op mijn bord had liggen en lekker dat ie was! Er zijn veel mensen uit de buurt komen kijken naar ons vissenproject en ook daar is de ver- en bewondering groot dat we dit voor elkaar hebben gekregen en tot slot in dit visverhaal zijn we aan het denken over het opzetten van een vis cursus voor mensen in de buurt zodat zij dat ook kunnen leren op kleinere schaal. We verpesten daarmee onze markt niet want hier in Kibosho willen mensen niet betalen voor vis, zij eten vlees!
Een groot voordeel van het regenseizoen is natuurlijk dat alles de grond uitschiet. Onze mais is alweer meer dan man/ vrouw hoog en in de afgelopen vakantie is dat zelfde groepje ook druk geweest met het voorbereiden van hele stukken grond om in te zaaien met aubergine, groene paprika, wortelen, een soort andijvie wat hier Chinese heet, aardappelen en kool. Nu de studenten weer terug zijn, zijn we begonnen om de opgekomen gewassen te verplanten. De gewassen zijn gedeeltelijk bedoeld voor eigen consumptie en ook voor de verkoop. Het ziet er mooi uit. We hadden/ hebben nog steeds een groot deel niet gebruikt omdat dat voor Hydroponics bestemd is. Helaas worden we keer op keer teleurgesteld in uitstel van de eerste betaling en dus gaan we nu toch maar dat stuk ook gebruiken. We denken overigens nog steeds dat dat geld wel komt maar ja wanneer? We wachten er al op sinds vorig jaar oktober, na dat ook de beslissing over wel of niet to be granted in 2016 werd uitgesteld. Het is natuurlijk wel beschamend dat zo’n grote organisatie als de UNDP gewoon verzaakt. Ook hier is inmiddels de Regional Commissioner ingeschakeld en die heeft middels een hele lieve mail toch ook gezegd dat de UNDP alles in het werk moet stellen om de procedure af te ronden. Met andere woorden en op z’n Nederlands; opschieten een beetje!
Omdat we op allerlei manieren ‘moeten’ proberen geld te genereren is in Tailoring Department een businessplan gemaakt. Ze maken hele mooie deurmatjes voor de verkoop in Nederland en Engeland en zij staan op de markt met kleding geproduceerd in de klas. Afgelopen week zijn we gestart met het maken van onze eigen vaseline voor de verkoop. Heel mooi om te zien hoe dat gaat. De kleurstof komt van wortels koken waarna de wortels uitgewrongen worden, bij die olie gaat dan parafine, grijze en witte olie en een natuurlijke geurstof. En dan hup in de potjes met schroefdeksel. We ontwerpen nu een KVTC logo te gebruiken voor alles wat er geproduceerd wordt in KVTC.
De afbouw van de workshops voor de one year technical training course is door gebrek aan geld stil komen te liggen. Er is daarom besloten voorlopig alleen de workshop voor automechanics af te bouwen want die kunnen we ook gebruiken als garage en garages zijn hier niet in Umbwe. Oplevering a.s. maandag! En zo doen we op alle mogelijke manieren ons best om kleinere en grotere projecten te ontwikkelen.
We hebben natuurlijk nog steeds plannen om veel groter te worden en echt sustainable te worden. We hadden het er al eerder over. Als Hydroponics samen met de visserij een succesvolle business kan worden dan hebben we een kans. Een borehole voor de watervoorziening is bijvoorbeeld zo’n investering die we echt moeten gaan doen. En de wonderen zijn de wereld nooit uit want via een contact van Bert is er een geweldige investeerder gevonden die ons weer een stap verder helpt; Arcona Capital. Wij zijn http://www.arconacapital.com/nl/home-1 meer dan dankbaar voor een hele grote donatie die deze kant op komt as we speak 🙂 En we nodigen ze van harte uit om hier te komen kijken, dank, dank, dank!
Wij bereiden ons voor op de laatste paar maanden waar weer veel van onze studenten examen gaan doen en gaan afstuderen. De tweede jaars zijn net terug van stage en de derde jaars volgen in september. En wij kijken uit naar de Nederlandse groepen in september, oktober. Het zal een beetje improviseren worden met slaapplaatsen deels in het Pavilion, deels in de dormitory die nu in gebruik is als teachershouse en misschien wel deels in tenten. Maar gelukkig zijn we hier in één ding heel goed: improviseren! In ieder geval zijn jullie zeer & van harte welkom Step One, Alfa College en KET Nederland.
Veel groeten & liefs van ons allemaal uit Umbwe en geniet hieronder van de visuele nieuwsbrief 🙂
Anne
 

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email