Vierde bericht uit Umbwe – 2 November 2018

Een vierde bericht vanuit Umbwe van oktobergroep die namens stichting KET de KVTC school in Umbwe bezoekt en helpt deze maand. De groep bestaat inmiddels uit 7 personen afkomstig uit omgeving Leek, Groningen en Ameland.
Vrijdag 2 november 2018
De week is omgevlogen. De zon was er weer bij waardoor de werkzaamheden gelukkig voltooid konden worden in de afgelopen week.
De resterende 500 plantjes van het hydroponics terrein konden de grond in en ook het hek er omheen werd geplaatst. Dat was levensgevaarlijk werk, want Dorien jaapte bijna haar duim er af met het stanleymes. Een bezoek aan de plaatselijke kliniek was het gevolg, maar gelukkig viel het allemaal mee en kon het met een drukverband, veel leucoplast en natuurlijk een antibioticakuur opgelost worden.
De plantjes staan er, en nu kan het een mooie natuurlijke omheining worden voor het hydroponics project. Natuurlijk blijft het voorlopig een klus om ze dagelijks water te geven…
Ook is het schilderwerk (bruine rand) aan de onderkant van de lokalen geklaard. Het is hoger opgetrokken dan de bestaande zwarte rand, in de hoop dat het opspattende zand niet meer zo zichtbaar is op de witte muren. Ook zijn de palen geverfd en zijn de windveren van het Paviljoen in de witte lakverf gezet.
En toen kwam Bert met het voorstel om het Paviljoen een naam te geven: ‘Michael Ngarina House’. Een eerbetoon aan een man die enorm veel voor de KVTC en m.n. voor de weeskinderen in de omgeving heeft gedaan. De oprichter van KET-Tanzania. Michael die zelf altijd op de achtergrond wil blijven en heel bescheiden is. Zijn naam op het gebouw is maar een hele kleine geste, vergeleken met zijn enorme inzet. We hopen dat hij er blij mee is.
En toen was het zomaaar woensdag. Celebration day, om de groepen te bedanken, en om afscheid van elkaar te nemen. De studenten hadden flink hun best gedaan. Er werd eerst het Tanzaniaanse volkslied en het schoollied gezongen, waarna de Nederlanders het Wilhelmus moesten zingen. We hebben het zekere voor het onzekere gehouden en het maar bij het eerste couplet gehouden.
Het feest werd voortgezet met zang, modeshow en toneel. Ook werden we verrast door het gitaarspel van een van de studenten, die zich de afgelopen twee jaar aardig had bekwaamd in het gitaarspel. Een leuke verrassing, omdat we de gitaar twee jaar geleden aan de school hadden geschonken. Na de gebruikelijke soda mochten wij onze bijdrage leveren. We openden met het zingen van ‘Love shine a light’, en vervolgden al dansend en huppend met het Vliegerlied. Na een dankwoord van Marcel in heus Swahili en over en weer bedankjes sloten we de ceremonie af met een Afrikaanse dans. Stiekem ingestudeerd, waarbij onze Bert geheel verbaasd was dat de Afrikanen het zomaar mee konden doen.
Donderdag werd er nog gewerkt maar moest de Ketgroep ook de koffers inpakken om ’s avonds het vliegtuig naar Zanzibar te pakken. De alfagroep is vandaag vertrokken naar Moshi. En Bert vertrekt morgen naar Dar es Salaam.
De rust is weergekeerd en op de KVTC kunnen ze de voorbereidingen gaan treffen voor graduation day. We hebben weer een steentje mogen bijdragen aan het project. Fijn om op terug te kijken.
Vanaf Zanzibar een zonnige groet voor alle lezers van de website.
Alberdien.
 

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email